پنجابی غزل ۔ نجمہ مسعود
ھمدرداں دی پہچان جے ھوے اوچیاں نیویاں راھواں وچ
حیاتی کدی اینج نہ گزرے سسکیاں نالے ھاواں وچ
خون دی لالی رنگ نہ بدلےزمانے دی ھوا دے نال
رشتیاں دی فیر ڈور نہ ٹُٹے پہناں تے بھراواں وچ
غضب دا گھوڑا قابو رکھئیے آندیاں جاندیاں ساھواں نال
ساری حیاتی گزر سکدی اے اک دوجے دیاں چاھواں وچ
وھم دی مکڑی جالے بنڑدی مغز دیاں ستیاں جاواں وچبندہ ایویں ای گھر جاندا اے ان ویکھیاں بلاواں وچ
خبرے کویں رہ جاندا اےبھرم کالے کرتوتاں داعزت سہاڈی رہ جاندی اے دنیا دی نگاھواں وچگھر دا پیر تے ھولا ھی ھوندا نکمےلگدے سیانے ویدرد دکھاں دا حل پئے لبھدے بھیڈاں نالے گاواں وچویکھ دنداں وچ انگلیاں پا کےھتھ کٹا لئیے چاقو نالزلیخا گھروں پٹی گئ تیرے حسن دی چاھواں وچ۔خالی کلاٸیاں دا دکھ اے اونوں دل ھی دل وچ سوچدا اےقوس و قزح دےرنگ اے سارے بھر دیواں تیریاں بانہواں وچپرچھائیاں پچھے کدی نہ پہجئیےاہنے ھتھ تے آنڑا نہیںسچا پیار تے بکھریا پئیا گھر دیاں ٹھنڈیاں چھاواں وچ
تبصرے