اکو جئے دکھ پنجابی نظم ۔۔۔نجمہ مسعود
ایکو جیے دکھ ...................... نجمہ مسعود کی گل ایے شیداں , کیوں چھم چھم رونی اِیں کَہنوں , رو رو ھنجواں دے ہار پئ پرونی ایِں حوصلہ توں رکھ گل دل والی دس نی اٹھ جا شابا , ھنڑ کمر نوں کس نی کی دساں بی بی جی نصیب میرے ماڑے نے ماڑی جئ جندڑی نوں , ایویں پیی نسانی آں پہج پہج ہرپاسے , روزی پہی کمانی آں گھر والا کدوں دا نشے دا شیدائی اے چھ میرے بال نے گھر پئ چلانی آں جدوں دا چار گھراں دا کم میں چکیا ہف ہف نس نس ساہ میرا سکیا نشہ جد مک جاوے چیخ تے پکار وے فیر میں کھاندی آں چھمکاں دی مار وے لوں لوں ویکھو اج میرا پیا دکھدا اکھاں چوں ہنجواں دا طوفان نہیں سکدا ویکھو تسی پنڈا میرا ھو یا نیلوں نیل اے سکھ میں وی پا لیواں کڈو کوئ سبیل اے تسی کنے سکھی او کڈا وڈا گھر جے نال دا اے لبہیا کناں سہنڑا ور جے بالاں دا جنجال تہاڈا حسابی تے کتابی اے منہ اتے چمکے لالی پھلاں ونگ گلا بی اے سنڑ گلاں شیداں دیاں دل میرا ڈُبیّا ھولی ھولی دل وچ تیر جیا کُھبیا کی دساں شیداں تینوں اندروں میں سڑی آں سوہنڑا نالے وڈا گھر نظری تے اوندا اے ایس نوں بچاؤنڑ لئ اوکھی میں وی...